Bursztyn

Bursztyn to kolor płynącego słońca… żółty jak południowe słońce i pomarańczowy jak ogniste zachody. Był jednym z pierwszych kamieni używanych przez pierwszych ludzi w Azji, Afryce i Europie jako amulety i ozdoby. Klasa organicznych kamieni szlachetnych jest dość mała, ale zawiera kilka niezwykłych odmian ważnych w handlu, w tym perłę, korala, kość słoniową i bursztyn. Wszystkie organiczne kamienie szlachetne są dość rzadkie, ale bursztyn jest wśród nich najbardziej wyjątkowy. To skamieniała, utwardzona żywica sosny, Pinus succinifera, powstała głównie w epoce eocenu okresu trzeciorzędu, około 50 milionów lat temu. Bursztyn był używany od czasów prehistorycznych do wyrobu biżuterii, amuletów i przedmiotów religijnych. Najcenniejsze okazy zawierają inkluzje owadów, roślin lub pirytu. Najczęstsze kolory bursztynu to żółty, pomarańczowy i brązowy, choć w Dominikanie znaleziono rzadki niebieski bursztyn. Termin „bursztyn” wszedł do języka angielskiego jako określenie żółto-pomarańczowego koloru. Przezroczystość naturalnego bursztynu waha się od przezroczystego do matowego. Większość kamieni zawiera pęcherzyki powietrza lub inkluzje. Po wypolerowaniu bursztyn zyskuje żywiczny połysk. Jest stosunkowo miękki, o twardości 2–2,5 w skali Mohsa. Choć wystarczająco trwały, by przetrwać miliony lat, jest wrażliwy na kwasy, rozpuszczalniki, benzynę, alkohol i perfumy. Po zapaleniu zapałką pali się, wydzielając zapach podobny do kadzidła. Jedną z unikalnych cech bursztynu jest jego wyjątkowa lekkość. Gęstość i względna masa wynoszą zaledwie 1,05 do 1,09. Bursztyn jest tak lekki, że nie tonie w słonej wodzie. Niska gęstość bursztynu utrudnia jego imitowanie szkłem lub plastikiem, które mają znacznie wyższą gęstość. Dla porównania, objętość 5-karatowego bursztynu jest 2,5 razy większa niż 5-karatowego cyrkonu (jednego z najgęstszych materiałów kamieni szlachetnych). Bursztyn występuje głównie w rejonie Morza Bałtyckiego, choć w Dominikanie znaleziono młodsze bursztyny. Największe złoże na świecie znajduje się na zachód od Kaliningradu w Rosji, w warstwie gliny zawierającej bursztyn, na głębokości 30 metrów pod powierzchnią. Na dnie Morza Bałtyckiego znajdują się duże zasoby bursztynu, który często jest wyrzucany na brzeg po silnych sztormach. Inne złoża odkryto na Sycylii we Włoszech, w Rumunii, Birmie, Chinach, Japonii, Kanadzie, Meksyku i Stanach Zjednoczonych. Dziś dwa główne źródła bursztynu na rynku to państwa bałtyckie i Dominikana. Bursztyn z państw bałtyckich jest starszy, dlatego jest preferowany na rynku, ale bursztyn z Dominikany częściej zawiera inkluzje owadów. Ceny bursztynu wahają się od 20 do 40 000 dolarów i więcej. Właściwości naukowe Twardość w skali Mohsa 2,5, o amorficznej strukturze krystalicznej. Bursztyn jest skamieniałą żywicą drzewną wymarłego gatunku z rodzaju Sciadopitys. Większość bursztynów ma barwę od złocistożółtej do złocistopomarańczowej, ale znaleziono też okazy zielone, czerwone, fioletowe, niebieskie i czarne. Przezroczysty do półprzezroczystego, zwykle występuje w postaci sęków lub małych nieregularnych formacji z pękniętą lub erodowaną powierzchnią. Bursztyn może zawierać owady uwięzione miliony lat temu, gdy żywica była jeszcze lepka. Bardzo rzadko spotyka się zachowane żaby, a nawet jaszczurki. Bursztyn jest jednym z niewielu kamieni, które mogą się naelektryzować (innym minerałem jest turmalin). Po potarciu bursztyn wytwarza ładunek elektryczny ujemny, który może przyciągać kurz. Świat kamieni szlachetnych dzieli bursztyny na specyficzne grupy, które obejmują: •    Sukcynit (bursztyn bałtycki) •    Burmit (bursztyn birmański) •    Symetit (bursztyn sycylijski) •    Rumenit (bursztyn rumuński) Właściwości mistyczne Ponieważ bursztyn, w przeciwieństwie do innych kamieni szlachetnych, jest ciepły w dotyku i często zawiera fragmenty owadów, uważano, że posiada życie. •    Ze względu na to, że bursztyn jest skamieliną, kojarzy się z czasem, cyklicznością i długowiecznością. Ponieważ był kiedyś żywą substancją, wiąże się z Akaszą. Zwykle nazywany jest „piątym elementem”, który rządzi i łączy ziemię, powietrze, ogień i wodę, i w pewnym sensie jest pierwotnym źródłem tych elementów. Akasza symbolizuje także życie i istoty żywe: rośliny, zwierzęta i ludzi. •    Wszystkie te tajemnicze właściwości i skojarzenia czynią bursztyn jedną z najczęściej używanych i najcenniejszych magicznych substancji na wszystkich kontynentach i w każdej epoce. •    Uważa się, że żółty/złocisty/pomarańczowy bursztyn zwiększa urodę noszącego go. Używa się go do wykorzystywania energii słońca i jest korzystny dla sukcesu, obfitości, leczenia, witalności i radości. Przynosi energie cierpliwości, ochrony, psychicznej obrony, miłości romantycznej, zmysłowości, oczyszczenia, równowagi, leczenia i spokoju dla noszących go osób. Uważa się go za dobry talizman małżeński. Właściwości lecznicze Potężny kamień manifestacji, bursztyn jest również używany do leczenia ciała fizycznego. Od ponad 7000 lat stosowany jest do stymulacji metabolizmu i leczenia chorób skóry spowodowanych zaburzeniami metabolicznymi. Ze względu na swoje ciepło stosowany jest w leczeniu astmy i alergicznych problemów oddechowych. Noszenie bursztynu na naszyjniku jest najskuteczniejsze w tych chorobach. •    Bursztyn niesie ładunek elektryczny ujemny, dlatego jest pomocny w przyciąganiu siły i energii do osoby, która go nosi. Przynosi ukojenie i energię, która jest jednocześnie uspokajająca i pobudzająca. Pomaga w manifestacji pragnień oraz zwiększa zdolności intelektualne, jasność umysłu i gromadzenie mądrości. Oczyszcza otoczenie poprzez usuwanie negatywnej energii i łagodzi ból fizyczny. Właściwości magiczne Energia: Projekcyjna Element: Ogień, Akasza Bóstwo: Wielka Matka Moce: Szczęście, uzdrowienie, siła, ochrona, piękno, miłość Umieść bursztyn pod chłodną wodą, gdy zauważysz, że lekko się nagrzał podczas trzymania lub noszenia. Ujemna energia elektryczna może go zamglić. Nigdy nie zostawiaj bursztynu na słońcu, ponieważ stanie się kruchy. Leczy, uspokaja i harmonizuje… Bursztyn pomaga stabilizować kundalini i kieruje umysł na bardziej duchowe ścieżki. Bursztyn jest doskonały do pracy wewnętrznej z dziećmi i pracy z poprzednimi życiami. Kojarzy się z trzecią czakrą lub czakrą splotu słonecznego, a czasem z drugą, czakrą sakralną/pępkową. Różne kolory bursztynu można stosować na odpowiednich czakrach, aby ułatwić ich otwarcie i oczyszczenie. Dinozaury stały się bardziej popularne odkąd zagrały główną rolę w filmie „Park Jurajski”. Zaskakującym efektem popularności filmu było zwiększone na całym świecie zapotrzebowanie na biżuterię z bursztynu. Choć używanie bursztynu do ozdób jest prawdopodobnie tak stare jak świat, ostatnio rynek był ograniczony. Oczywiście było to przed tym, jak miliony ludzi zobaczyły w filmie, jak DNA dinozaura jest wyciągane z komara uwięzionego w bursztynie. Miliony ludzi dowiedziały się z filmu, że bursztyn, będący skamieniałą żywicą sosny, jest starożytny i cenny jak antyk z historii. Szczególnie duże zapotrzebowanie jest na bursztyny zawierające owady. „Bursztyn jest jak kapsuła czasu, stworzona i umieszczona w ziemi przez samą naturę” – mówi David Federman, autor „Przewodnika użytkownika po kolorowych kamieniach szlachetnych”. „Pomógł paleontologom odtworzyć życie na ziemi w jego podstawowych fazach. Zidentyfikowano ponad 1000 wymarłych gatunków owadów w bursztynie.” Na radość miłośników minerałów, bursztyn z państw bałtyckich jest bardziej dostępny na rynku niż w poprzednich latach, dzięki liberalizacji gospodarek w Europie Wschodniej i byłym krajom Związku Radzieckiego. Największa kopalnia w regionie bałtyckim znajduje się w Rosji, na zachód od Kaliningradu. Bursztyn bałtycki występuje na Litwie, Łotwie, Estonii, w Polsce, Rosji i czasem jest wyrzucany na brzegi Morza Bałtyckiego aż do Danii, Norwegii i Anglii. Inne źródła bursztynu to Myanmar (dawna Birma), Liban, Sycylia, Meksyk, Rumunia, Niemcy i Kanada. Zapotrzebowanie na bursztyn nie jest niczym nowym. W dzisiejszych Niemczech i Danii znaleziono artefakty z bursztynu datowane na epokę kamienia.     Stworzony przez słońce „Człowiek epoki kamienia nadał bursztynowi nadprzyrodzone właściwości i używał go do noszenia i obrzędów” – twierdzi pan Federman. „Bursztyn zyskał wielką wartość i znaczenie, obok innych kamieni szlachetnych, dla Asyryjczyków, Egipcjan, Etrusków, Fenicjan i Greków. Nie wyszedł z mody od epoki kamienia. W latach 1895–1900 wyprodukowano milion kilogramów bursztynu bałtyckiego na biżuterię.” Wokół pochodzenia bursztynu krąży wiele mitów. Owidiusz pisał, że gdy Phaeton, syn Heliosa, słońca, przekonał ojca, by pozwolił mu prowadzić rydwan słońca przez jeden dzień na niebie, zbliżył się zbyt blisko ziemi i ją podpalił. Aby ocalić ziemię, Zeus uderzył Phaetona piorunem i zginął on, spadając z nieba. Jego matka i siostra przemieniły się w drzewa w swoim smutku, ale nadal za nim tęskniły. Ich łzy, wysuszone przez słońce, to bursztyn. Grecy nazywali bursztyn elektronem, stworzonym przez słońce, prawdopodobnie z powodu tej historii lub dlatego, że po potarciu szmatką nabiera ładunku elektrycznego i może przyciągać drobne cząstki. Homer wspomina bursztynową biżuterię – kolczyki i naszyjnik z bursztynowych koralików – jako hojny dar w „Odysei”. Inny starożytny pisarz, Nicjasz, twierdził, że bursztyn to sok lub esencja zachodzącego słońca, która zgęstniała w morzu i została wyrzucona na brzeg. Rzymianie wysłali armie, by zdobyć i kontrolować obszary produkcji bursztynu. Cesarz Neron był wielkim znawcą bursztynu. Według rzymskiego historyka Pliniusza cena jednej bursztynowej figurki, niezależnie od jej rozmiaru, przewyższała cenę zdrowego niewolnika. Starożytni Germanie palili bursztyn jak kadzidło, dlatego nazywali go „bernstein”, czyli „kamień do palenia”. W średniowieczu czysty, bezbarwny bursztyn uważano za najlepszy materiał na paciorki różańca ze względu na jedwabiste w dotyku odczucie. Niektóre zakony rycerskie kontrolowały handel, a nielegalne posiadanie surowego bursztynu było zakazane w większości Europy w 1400 roku. Jakie tajemnice może skrywać bursztyn? Czy więc komar uwięziony w bursztynie naprawdę może zawierać DNA dinozaura? Większość bursztynu nie jest wystarczająco stara, ponieważ ma maksymalnie 25 do 50 milionów lat. Dinozaury wyginęły 65 milionów lat temu, pod koniec kredy. Jura była 144 miliony lat temu. Jednak w 1994 roku dr Raul Cano z Kalifornijskiego Politechnicznego Uniwersytetu w San Luis Obispo, biolog molekularny, doniósł w brytyjskim czasopiśmie „Nature”, że on i jego koledzy wyekstrahowali DNA z chrząszcza uwięzionego w bursztynie sprzed 120 do 135 milionów lat, kiedy dinozaury wędrowały po ziemi.