Hematyt

Gemmolodzy używają kilku terminów technicznych, aby określić połysk lub światło odbite od powierzchni kamienia szlachetnego. Terminy te obejmują „adamantynowy” (podobny do diamentu), „szklany” (podobny do szkła), „jedwabisty”, „żywiczny”, „oleisty” i „metaliczny”. Najczęściej spotykanym połyskiem, charakterystycznym dla przezroczystych kamieni fasetowanych, takich jak szafir, spinel, beryl, kwarc i turmalin, jest połysk szklany. Najsilniejszy lub najbardziej odbijający połysk znany jest jako metaliczny i wykazuje powierzchnię odbijającą światło podobną do wypolerowanego metalu. Kamienie szlachetne o połysku metalicznym mają zazwyczaj współczynnik załamania światła około 2,6 do ponad 3, znacznie wyższy nawet niż diament (2,4). Bardzo niewiele kamieni szlachetnych ma połysk metaliczny. Najbardziej znane są hematyt i piryt, dwa minerały na bazie żelaza, które często są używane do celów dekoracyjnych. Hematyt, tlenek żelaza, zawdzięcza swoją nazwę greckiemu słowu oznaczającemu „krew”, ponieważ jest czerwony, gdy jest cienko pokrojony lub zmielony na proszek. Hematyt krystalizuje w układzie romboedrycznym i ma taką samą strukturę krystaliczną jak szafir i rubin. Hematyt jest zawsze matowy i zwykle ma kolor czarno-szary. Występuje jako kaboszon lub fasetowany, a grawerunki są szczególnie popularne. Hematyt był tradycyjnie używany do wyrobu sygnetów. Po silnym wypolerowaniu czasami przypomina srebro. Złoża hematytu odkryto w Wielkiej Brytanii (Kumberland), Bangladeszu, Brazylii, Chinach, Nowej Zelandii, Czechach i USA (Minnesota). Hematyt został również znaleziony na Marsie przez sondę NASA. Ponieważ hematyt na Ziemi zwykle występuje w środowisku wodnym, doprowadziło to do przypuszczeń, że na Marsie kiedyś istniała woda. Piryt (znany również jako piryt żelazny) to siarczek żelaza, który zwykle ma kolor mosiężno-żółty lub szaro-żółty, zyskał przydomek „złoto głupców”. Jego nazwa pochodzi od greckiego słowa oznaczającego „ogień”, ponieważ iskrzy, gdy uderzy się go stalą lub krzemieniem. W przeszłości piryt był szeroko stosowany w jubilerstwie, ale dziś jest rzadko spotykany. Znajdziesz piryt w ozdobach jako kamień boczny w pierścionkach, a czasem w zawieszkach o dyskowatym kształcie z charakterystycznym promienistym wzorem. Piryt ma dość dobrą twardość (6 do 6,5 w skali Mohsa), ale jest bardzo kruchy. Złoża pirytu odkryto w Peru, Boliwii, Meksyku, Szwecji, Rumunii i USA (Kolorado).