Labradoryt

Nazwa kamienia labradoryt pochodzi od nazwy półwyspu Labrador (Kanada), gdzie został po raz pierwszy odkryty. Labradoryt to skaleniowiec z tej samej rodziny minerałów co albit. Labradoryt znajdowano również w niektórych meteorytach spadających na Ziemię. Labradoryt został „odkryty” dla Europejczyków pod koniec XVIII wieku na wybrzeżu półwyspu Labrador, ale w rzeczywistości był znany miejscowej ludności od niepamiętnych czasów, a ozdoby z labradorytu często znajdowano w artefaktach indiańskich pochówków. Labradoryt mieniący się różnymi kolorami pochodzący z Finlandii można również spotkać pod nazwą Spektrolit. Labradoryt występuje także w Kanadzie, Finlandii, Indiach, Madagaskarze i Rosji. Jest to półprzezroczysty skaleniowiec, który oglądany pod różnymi kątami ukazuje silną iryzację. Zazwyczaj labradoryt jest nieprzezroczysty do półprzezroczystego. Czasami labradoryt nazywany jest „czarnym kamieniem księżycowym”. Legenda Eskimosów opowiada, że kiedyś zorza polarna została uwięziona w skałach na wybrzeżu półwyspu. Wędrujący wojownik eskimoski natknął się na nie i uwolnił zorzę potężnym uderzeniem swojej włóczni. Część światła pozostała jednak uwięziona w skale i tak labradoryt dotarł do nas. Tradycyjne wierzenia mówią, że labradoryt przynosi szczęście. Wierzono, że labradoryt szybko uwolni cię od niepokoju, depresji i beznadziejności, zastępując je entuzjazmem, dobrym samopoczuciem i inspiracją. Rozprasza negatywność i poprawia jasność myśli. Poprawia także zdolność współpracy z innymi w harmonii. Labradoryt daje wytrwałość, siłę i intuicję w momentach konfliktów i zmian. Jest pomocny przy leczeniu oczu, mózgu oraz reguluje metabolizm i procesy trawienne. Wzmacnia intuicję i percepcję psychiczną oraz pomaga osobie, która go nosi, uwolnić się od uprzedzeń i zrozumieć swój los. Labradoryt ma działanie uspokajające i harmonizujące, jest doskonałym kamieniem dla osób nerwowych. Poprawia intuicję i wyjaśnia własne poglądy oraz cele.